روز ها

*ی سری وقت ها باید ول کرد.باید ترمز کرد.یادمه همیشه در حال توضیح دادن بودم ی روز دیگه توضیح ندادم. گفتم این حرف تو اینم حرف من حالا تو میدونی و عقلت و باورت و اعتمادت... وقتی تموم شد وقتی من حق داشتم وقتی دید قضاوت ناعادلانه و عجولانه کرده.. سور وایستادم و گفتم ازم عذر خواهی کن.دفعه آخرت بود باور و اعتمادت رو نسبت به من از دست دادی..

*ذات زن و مرد خاص و قشنگه.باید شناخت فطرت ها رو.قبول ندارم مساوی بودن زن و مرد رو. بنظر من مقام زن والاتر و باارزش تر از مقام مرد هس در پیشگاه خدا. شما خودتون ی کار مهم بخاین به کسی محول کنین به لیاقتش نگاه میکنین خدا هم به لیاقتمون نگاه کرده و بهمون سپرده.مسئولیت های بزرگ و خاص.مردها عاشق چشم شنیدنن. زنها هم عاشق چشم گفتن با چاشنی عزیزم و نفسم و غیره. این ذات مرده اما این زن هست ک باید بسنجه ببینه کی ارزش اینهمه لطف و اعتبار رو داره.زن بودن سخته.

*روزی ک گذشت خیلی خاص بود.روز رو شدن علاقه و توجه بود.روز وخیم بودن حال جسمی و آروم شدن عطش روحم..روز شناخت کمی از دنیای وسیع آدمها..

+همه میدونن پیش من نباید از مشکلات رحم و بچه و اینا صحبت کرد اونوقت زیر سرم با اون حال خراب 4 نفر اومدن به نافشون آمپول زدن. نصف فشارم واسه اون افتاد.حالم گرفته شد.صدام در اومد. تهش خدا رو شکر کردم که سالمم.و آرزوی سلامتی کردم برای اونها. حتی نمیخام دیگه فکر کنم به اون صحنه ها

++روز ها از پی هم در گذرند^_^

+++صدمین روز از عمرش^__^